تبلیغات
قتیل العبرات - خائنان ، حضرت خدیجه(سلام الله علیها) را سانسور کردند

استاد نجم الدین طبسی: خائنان ، حضرت خدیجه(سلام الله علیها) را سانسور کردند

راویان اهل سنت ۲۰۰۰ حدیث از شخصی آورده اند که تنها یك سال مفید با پیامبر بود؛ اما در مقابل، از حضرت خدیجه(س) که ۲۵ سال با پیامبر اكرم زندگی کرده‏ است ۲۵ حدیث هم نقل نکرده اند!

استاد نجم الدین طبسی: خائنان ، حضرت خدیجه(سلام الله علیها) را سانسور کردند

        








 شب دهم رمضان سال دهم بعثت از غم انگیزترین شب‏های زندگی پیامبر(صلوات الله علیه و آله) بود؛ شبی که ایشان یار و همراه ۲۵ ساله خود ـ حضرت خدیجه کبری(س) ـ را از دست داد؛ مؤمنه ای که اولین بانوی مسلمان بود و در زمان غربت پیامبر(صلوات الله علیه و آله) تمام ثروت خود را در راه دین او فدا کرد.

وفات خدیجه(س) مدت کوتاهی بعد از وفات «حضرت ابوطالب(علیه السلام) » عمو و سرپرست پیغمبر(صلوات الله علیه و آله) بود؛ و اینچنین شد که سال دهم بعثت را "عام الحزن" نامیدند.

اما شاید غم انگیزتر از این دو مصیبت، مصیبت دست های آلوده ای است که با جعل تاریخ و حدیث، تلاش کردند تا ابوطالب را مشرک جلوه دهند و خدیجه را در برابر دیگران کوچک کنند.

گفتگوی اختصاصی خبرگزاری ابنا با «حجت الاسلام والمسلمین استاد نجم الدین طبسی» روشن کننده بخشی از توطئه های تاریخی برای مخفی کردن فضایل حضرت خدیجه کبری(س) است:

ابـنا: امشب، شب دهم ماه مبارک رمضان و شب وفات ام المؤمنین حضرت خدیجه(س) است. در چنین شبی، پیامبر(صلوات الله علیه و آله) و حضرت زهرا(س) چه حالی داشتند؟

ــ بسم الله الرحمن الرحیم.

«مرحوم حاج شیخ عباس قمی» نقل می كند كه حضرت خدیجه(س) در شب رحلتشان به پیامبر اکرم(صلوات الله علیه و آله) عرض كردند: یا رسول الله چند مطلب را می‎خواهم به شما عرض كنم. اول اینكه من را ببخشید چون من قدر شما را ندانستم و نتوانستم آنطور كه شایسته شما باشد به شما خدمت کنم. پیامبر(صلوات الله علیه و آله) به ایشان پاسخ دادند: تو كوتاهی نكردی و هرچه از دستت برآمد انجام دادی.

حضرت خدیجه ادامه دادند: مطلب دوم اینکه پس از من این دختر یتیم می شود. این دختر سه ساله را به شما می‎سپارم و مواظب او باشید.

بعد عرض کردند: مطلب سوم را حیا می‎کنم به شما بگویم؛ لطفا از اتاق تشریف ببرید تا دخترم فاطمه داخل شود؛ به او می‏گویم که به شما عرض کند.

پس از این سخن، حضرت فاطمه زهرا(س) به اتاق وارد شدند. خدیجه(س)، فاطمه(س) را به آغوش كشیدند و به او گفتند: دخترم به پدرت رسول الله بگو كه من هرچه داشتم در راه اسلام خرج كردم و الان برای تهیه كفن خود پولی ندارم. من از قبر می‎ترسم؛ از پدرت می‏خواهم که لباس خود را كفن من قرار دهد تا از عذاب قبر در امان باشم.

حضرت زهرا(س) این سخنان مادر را به پیامبر(صلوات الله علیه و آله) منتقل كردند که ناگهان جبرئیل نازل شد و عرض کرد: "خداوند عزوجل فرمودند که خدیجه تمام اموالش را در راه ما خرج كرد و سزاوار است كه ما برایش كفن بفرستیم" و بدینگونه خداوند از بهشت برای این بانوی بانوان كفن فرستاد.


پیامبر(صلوات الله علیه و آله) نیز آن ردای خویش را كه با آن نماز شب می خواندند و عبادت می‏کردند به خدیجه دادند. پس در حقیقت حضرت خدیجه(س) با دو كفن ـ یكی لباس بهشتی و دیگری لباس پیامبر اكرم(صلوات الله علیه و آله) ـ به خاک سپرده شدند.

ابـنا: این تجلیل الهی، مقام والای آن حضرت را نشان می دهد.

ــ بله؛ حضرت خدیجه(س) شخصیتی است كه اگر زهرای اطهر(س) نبود باید گفت نظیر نداشت. وقتی یک شخصیتی رحلت می‏کند، یك روز، یك هفته یا حداکثر چهل روز برای او عزای عمومی اعلام می کنند. اما پیامبر(صلوات الله علیه و آله) پس از رحلت حضرت خدیجه(س) یك سال عزای عمومی گرفتند و آن سال را سال اندوه (عام الحزن) نامیدند.

با آن ایمان (که اولین زن ایمان آورنده به پیامبر(صلوات الله علیه و آله) بود) و آن عمل (كه با وجود ثروت فراوان هرچه داشت در راه اسلام خرج كرد آنقدر كه در شب رحلت كفن نداشت) و این شواهد، در می یابیم افضل زنان عالم بعد از فاطمه زهرا(س) حضرت خدیجه کبری(س) است.

ابـنا: شاید از همین روی است که حضرات معصومین(علیه السلام) در صحنه هایی كه با دشمنان مواجه می شدند خود را با افتخار فرزند خدیجه(س) معرفی می كردند؟

ــ بله؛ ایشان بعد از اینكه خود را فرزند حضرت زهرا(س) می‏خوانند فرزند حضرت خدیجه(س) معرفی می كردند. ائمه طاهرین(علیه السلام) خودشان نور هستند و مقاماتب عالی دارند كه كسی به آنها نمی‎رسد؛ ولی برای آنان افتخار است كه جده ای چون حضرت خدیجه(س) دارند.

ابـنا: شبهات فراوانی درمورد سن ازدواج حضرت خدیجه (س) با پیامبر گرامی(صلوات الله علیه و آله) نظرات مختلفی وجود دارد. طبق مطالعات شما سن ایشان هنگام ازدواج با پیامبر(صلوات الله علیه و آله) چقدر بوده است؟

ــ سن ایشان مهم نیست؛ بلکه آنچه در اسلام اهمیت دارد "ایمان" و "عمل" است که آن حضرت در هردو سابق بودند و به منتهای آنها رسیدند.

اما چون سؤال کردید عرض می کنم که برخی مخالفان اهل بیت(علیه السلام) از آنجا که به اشتباه، سن جوانی را برای زن یك نقطه قوت و امتیاز می‏دانند تلاش كرده اند كه ایشان را مسن جلوه بدهند و حتی از تعبیر "عجوزه" برایشان استفاده كرده‎اند تا آن را یک نقطه ضعف و منفی برای او در نظر بگیرند و سپس به اهدافی که می خواهند برسند. ولی واقعیت این نیست.

ابـنا: واقعیت چیست؟

ــ واقعیت این است که آن حضرت در هنگام ازدواج با پیامبر اکرم(صلوات الله علیه و آله) زیر ۳۰ سال سن داشتند؛ نه اینکه ۴۰ سال داشته باشند. «ذهبی» که از محدثان بنام اهل سنت است می‎گوید: ایشان در هنگام ازدواج با پیامبر،  ۲۸ سال داشت. من در جای دیگری هم از «ابن عباس» دیدم كه سن ایشان زیر ۳۰ سال بوده است. برخی هم ۲۵ سال گفته اند. اما دشمنان جو سازی است کردند تا آن حضزت(س) را پیرزن جلوه دهند!

ابـنا: این جوسازی برایشان چه سودی داشته چیست؟

ــ متأسفانه همان جریانی که در طول قرن‏ها تلاش کرد تا احادیث فضایل اهل بیت(علیه السلام) به گوش کسی نرسد این ماجرا را ایجاد کرد تا حضرت خدیجه را در یک کفه ترازو و «عایشه» همسر دیگر پیامبر(صلوات الله علیه و آله) را در کفه دیگر قرار دهد و سپس کفه حضرت خدیجه(س) را سبک نشان دهد.

لذا این افراد که سن حضرت خدیجه(س) را ۴۰ سال جعل ‏کردند تا این سن بالا را نقص بشمارند و سپس بگویند که عایشه وقتی زیر ۹ سال ـ برخی گفته اند هفت ساله ـ بود با پیامبر(صلوات الله علیه و آله) ازدواج کرد و پدر و مادرش او را با اسباب بازی هایش به خانه پیامبر فرستادند! و به این ترتیب کفه او را سنگین کنند!

   

ابـنا: اما همین نقل ها درباره سن کم «جناب عایشه» در هنگام ازدواج، اکنون نقطه ضعف اسلام در جوامع غربی شده است!

ــ بله؛ اگر درست به تاریخ نگاه كنیم می بینیم كه سن ایشان هم آنگونه که كم جلوه داده شده است نیست. ذهبی می‎نویسد: «اسماء» خواهر عایشه در شب هجرت ۲۷ سال داشت. فاصله سنی ‎جناب اسماء با جناب عایشه ۱۰ سال بود. پس عایشه در شب هجرت ۱۷ سال داشت. پیامبر(صلوات الله علیه و آله) هم که در زمان هجرت با ایشان ازدواج نكردند؛ بلکه این امر چند سال پس از هجرت رخ داد. یعنی ایشان در زمان ازدواج با پیامبر حداقل ۱۹ سال داشت. اما عده ای تلاش می كنند كه بگویند سن ایشان کم بوده و در مقابل، سن حضرت خدیجه(س) را بالا و سالخورده جلوه می دهند.

ابـنا: چرایی این قضیه مشخص است؟ یعنی چرا این دو كفه ترازو را در تقابل با هم قرار داده اند؟

ــ این امر دلایل و ابعاد گوناگون دارد. مهمترین دلیل آن "توطئه های امویان" است. می دانیم که بنی امیه از ابتدا با اسلام مخالف بودند و تا آخرین تیر ترکش با آن جنگیدند. بعد هم که پس از فتح مکه، منافقانه و به زور اسلام آوردند تلاش خود را برای ضربه زدن به آن انجام دادند. لذا طبیعی است هرکس که در تقابل با اسلام ناب قرار گیرد مورد حمایت آنها باشد. آنها پس از پیامبر(صلوات الله علیه و آله) در برابر دو اسلام قرار گرفتند: اسلام خدیجه(س) و امیرالمؤمنین(علیه السلام) که سر تا پا فدایی رسول الله(صلوات الله علیه و آله) بودند و جان و مال و نفس و نفیس خود را در راه پیامبر اكرم(صلوات الله علیه و آله) و گسترش اسلام فدا کردند؛ و اسلام خلفا که امثال «معاویه» و «مروان» را میدان دادند و اسلام كسانی كه در جنگ جمل با امام زمان خود درگیر شدند و آن مشكلات را در جهان اسلام به وجود آوردند.  طبیعی است امویانی كه دنبال این فرصت ها می گشتند این كفه را ترجیح بدهند.

آنها این كفه را نه فقط بر حضرت خدیجه(س) بلكه بر سایر زنان پیامبر(صلوات الله علیه و آله) ـ حتی جناب ام سلمه(س) ـ ترجیح داده و می دهند. در نظر ما، ام سلمه بعد از حضرت خدیجه(س) در جایگاه دوم قرار دارد. اما آنها هرچه فقه و علم و لطف و محبت پیامبر(صلوات الله علیه و آله) است را به نفع عایشه مصادره می‎كنند؛ گویی كه اگر فقیهی در روزگار هست ایشان است. آنها گاهی آنقدر در این زمینه مبالغه و افراط می کنند که متوجه لوازم حرف هایشان نیستند و نعوذ بالله پیامبر(صلوات الله علیه و آله) که اعدل عادلان جهان است را از عدالت خارج می کنند! مثلاً «بخاری» روایت مفصلی از جناب عایشه نقل می‎كند كه این روایت را هركس مطالعه كند جز اسائه ادب و تنقیح و كوچك كردن پیامبر چیز دیگری در آن نیست. مفهوم كلی آن روایت این است كه پیامبر به خاطر محبت و علاقه به عایشه، عدالت را رعایت نمی‏كردند و حاضر بودند عدالتی كه باید بین زنان رعایت شود ـ و خودشان به آن دستور می دادند ـ را مراعات نكند! آیا آنها متوجه نیستند كسی كه ـ نعوذ بالله ـ نتواند عدالت را بین همسرانش در خانه خود رعایت كند می‎تواند در جهان عدالت را تطبیق دهد؟

بنابراین می بینیم که امویان و پیروان آنها برای آنکه كفه ترازوی امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) و خدیجه(س) و زهرای مرضیه(س) را سبک  کنند، حاضر هستند چهره شریف پیامبر(صلوات الله علیه و آله) را مخدوش نمایند!

ابـنا: دلایل دیگر این توطئه چه بود؟

ــ یک مسأله دیگر این است که پیامبر اكرم(س) مرتبا از حضرت خدیجه(س) یاد می‎كردند و آن هم به نیكی. پیامبر(صلوات الله علیه و آله) می‎فرمودند: زمانی خدیجه به من ایمان آورد كه شماها و پدران شما با من می‎جنگیدید؛ او زمانی به من كمك كرد كه دوران بسیار سختی بود. مطابق آنچه «ابن ابی الحدید» و دیگر بزرگان اهل سنت بیان كرده اند این سخنان پیامبر(صلوات الله علیه و آله) موجب حسادت دیگران می شد.

دلیل سوم هم اینكه حضرت خدیجه(س) از پیامبر اكرم(س) فرزند داشت آن هم فرزندی مانند حضرت فاطمه زهرا(س) كه سوره «انا اعطیناك الكوثر» در وصف ایشان نازل شده و نسل پیامبر(صلوات الله علیه و آله) از او ادامه یافت؛ ولی عایشه از فرزند داشتن محروم بود.

دیگر اینکه خداوند عزوجل به خدیجه(س) دامادی عنایت كرد مثل علی بن ابی‏طالب(علیه السلام) كه اگر نبود برای حضرت فاطمه(س) كفوی وجود نداشت.

از طرف دیگر خداوند عزوجل به حضرت خدیجه(س) نوه هایی عطا كرد همچون حسن(علیه السلام) و حسین(علیه السلام) که «سیدی شباب اهل الجنة» هستند.

تمام اینها امتیازات مثبتی است كه این طرف دارد و آن طرف از همه آنها محروم است؛ لذا تلاش های مختلفی کردند تا به زعم خود آن کفه را سنگین کنند.

ابـنا: آیا کثرت روایت حدیث از عایشه در مجامیع اهل سنت هم برای همین هدف بوده است؟

ــ به نكته خوبی اشاره کردید. در اینجا گله ای دارم از محدثین و مورخین؛ از آن دست هایی كه خودشان را به عنوان "دست های امین" مطرح كردند ولی معلوم شد كه امین نیستند.

شما ببینید حضرت خدیجه(س) چقدر با پیامبراكرم(صلوات الله علیه و آله) زندگی كرده است؟ تقریبا از ۱۵ سال قبل از بعثت تا ۱۰ سال پس از بعثت؛ یعنی حدود ۲۵ سال. جناب عایشه چقدر با پیامبراكرم(صلوات الله علیه و آله) زندگی كرده است؟ پیامبر اكرم(س) در سال دوم با ایشان ازدواج كردند و اول سال یازدهم هم رحلت فرمودند. پس ۸ سال با او زندگی كرده اند. از سوی دیگر پیامبر که دائماً با عایشه نبودند بلکه با همسران دیگر هم بودند؛ بنابراین از این هشت سال، شاید یك سال كامل هم همراه با عایشه بودند.

در این یک سال، اگر روزی یك حدیث برای عایشه نقل كرده باشند، می‏شود ۳۶۵ حدیث؛ اگر روزی دو حدیث نقل كرده باشند می شود ۷۳۰ حدیث، و اگر روزی سه حدیث نقل كرده باشند می شود ۱۰۹۵ حدیث. اما درحال حاضر از عایشه بیش از ۲۰۰۰ حدیث در کتب آنها نقل شده است! یعنی یك پانزدهم بخاری روایات عایشه است.

دو هزار و اندی روایت از شخصی آورده اند که تنها یك سال مفید با پیامبر بوده است، اما در مقابل، از حضرت خدیجه(س) که ۲۵ سال با پیامبر اكرم زندگی کرده‏ است ۲۵ حدیث هم نقل نکرده اند!

اگر پیامبر(صلوات الله علیه و آله) روزی یك حدیث، یا ماهی یك حدیث و یا اصلا سالی یك حدیث برای ایشان نقل می‏کردند ۲۵ حدیث می‎شد. آیا شما می توانید ۲۵ حدیث از حضرت خدیجه(س) در کتب آنها پیدا كنید؟ آخر این چه كودتایی است؟ این چه سانسوری است؟

ابـنا: آیا در کتب ما هست؟

ــ اگر در كتاب‏های ما نباشد دلیلش این است كه علما و محدثان ما همیشه تحت تعقیب بودند؛ كتاب‎های ما را سوزاندند؛ علمای ما را کشتند و دار زدند و خاکسترشان را به باد دادند. اما آنان چه؟ آنها که حكومت داشتند و امكانات داشتند.

ابـنا: شاید هم توجیه کنند که حضرت خدیجه(س) در مکه و در زمان ضعف اسلام زندگی می کرد؛ اما جناب عایشه در مدینه و در زمان قدرت اسلام حیات داشت.

ــ اگر این توجیه را مطرح کنند پاسخ دهند که احادیث فاطمه زهرا(س) کجاست؟! آقایان اهل سنت ـ بر خلاف ما ـ می‏گویند حضرت فاطمه زهرا(س) در سن ۲۸ سالگی رحلت فرمودند و شش ماه قبل از ایشان نیز پیامبر(صلوات الله علیه و آله) از دنیا رفتند. پس زهرای مرضیه(س) ۲۷ سال و نیم با پیامبر(صلوات الله علیه و آله) بودند. اگر سالی یك حدیث از پیامبر(صلوات الله علیه و آله) شنیده باشند یعنی باید ۲۸ حدیث از حضرت زهرا(س) نقل می‎شد. آیا در كتاب های دسته اول آنها می‎توانید ۲۸ حدیث از حضرت فاطمه پیدا كنید؟ بگوییم دو سال یك بار، آیا می‏توانید ۱۴ روایت از ایشان پیدا كنید؟ اصلا سه سال یک بار، شما هفت حدیث که به نقل از حضرت زهرا(س) باشد در کتب آنها به من نشان دهید.

شما نمی‏توانید در صحیح بخاری و صحیح مسلم هفت حدیث به نقل از حضرت زهرا(س) پیدا كنید. در بخاری فقط یك حدیث صحیح از حضرت زهرا(س) وجود دارد. یعنی دختر پیامبر در تمام عمرش فقط یك حدیث از پدرش شنیده است؟!

در بین کتب اهل سنت، از همه بیشتر "مسند احمد" در این زمینه روایت دارد که هشت روایت ‎آورده است که  پنج مورد آن راجع به فاطمه(س) است، نه از فاطمه. پس تنها سه روایت به نقل از ایشان در "مسند احمد" وجود دارد.

این دست های خیانتکار سعی ‎کردند تمام احادیث، گفته ها و درس های زندگی اهل بیت(علیه السلام) كه مسلمانان می توانستند از آنها بهره ببرند را محو كنند. لذا از حضرت فاطمه(س) و حضرت خدیجه(س) احادیث انگشت‏شماری گذاشتند و از دیگران هزاران حدیث. اینها همان كسانی هستند كه سعی كردند كفه ترازو را به سود اسلام مورد خود سنگین کنند.

 منبع: http://www.rayahin.net/fa



تاریخ : پنجشنبه 4 تیر 1394 | 04:12 ب.ظ | نویسنده : محمدعلی بیکی افین | نظرات


  • paper | رپورتاژ آگهی با کیفیت | فروش بک لینک دائمی
  • خرید رپورتاژ آگهی ارزان | فروش backlink